Table of Contents Table of Contents
Previous Page  119 / 140 Next Page
Basic version Information
Show Menu
Previous Page 119 / 140 Next Page
Page Background

opdracht voor de bouw werd in 1831 gegeven door de eerste sultan van het land, Seyyid Said. Het museum

omvat enkele interessante voorwerpen en meubilair uit lang vervlogen tijden. Toegegeven, wie het museum

bezoekt, zal eerder het gevoel hebben dat het er allemaal wat armzalig bijligt en terecht want weinig of niets

wordt gedaan om het patrimonium in ere te houden. Eén kamer is best interessant om te bezoeken daar

deze toegewijd is aan Princes Salme, de dochter van Seyyid Said. Zij kreeg een verhouding met een Duits

handelaar in 1866, tot groot ongenoegen van haar beide broers. Ze leefde lange tijd in Duitsland, maar

keerde na het overlijden van haar man terug naar Zanzibar. Haar boek 'Memoires of an Arabian Princess' is

een must om te lezen voor wie meer wil te weten komen over de tijd van de sultans en haar leven. Voor heel

wat Zanzibari wordt het boek beschouwd als heel bijzonder aangezien in die tijd vrouwen niet geleerd

werden te schrijven en/of lezen, uitgezonderd prinses Salme. Het boek is verkrijgbaar in de lokale

boekenhandel.

Als laatste zie je het oude fort (Old Fort), dat gebouwd werd door de grootvader van Seyyid Said rondom

1700. Wat moest plaats maken was een oude Portugese kerk uit de 17e eeuw. Het werd door de Arabieren

gebruikt om Portugezen op afstand te houden en in de 19e eeuw werd het gebruikt als een gevangenis en

een plaats waar executies op het binnenplein werden uitgevoerd. Heden vinden er op het binnenplein in het

amfitheater verschillende optredens plaats en kan de locatie worden afgehuurd voor feestelijkheden zoals

een huwelijk of dergelijks. Rondom op het binnenplein zijn er tal van souvenirstalletjes. Op geregelde

tijdstippen worden hier ook concerten gehouden en is het een prima locatie om een film te gaan bekijken op

een groot doek in open lucht.

Stone Town bezoeken kan je in principe op een halve dag, maar het is niet onverstandig om meerdere

dagen uit te trekken in deze stad. Zo kan je vanuit de stad makkelijk een boottocht maken op de Indische

Oceaan in een traditionele Dhow, vervaardigd uit lokaal hout. De schipper neemt je mee op de oceaan, net

voor zonsondergang zodat je niet alleen kan genieten van een goudgele zon, maar ook het fraaie uitzicht

over Stone Town en de nabij gelegen eilanden. Wie Stone Town zegt, denkt ook meteen aan Prison Island.

Het eiland is ook gekend als Changuu Island, Kibandiko of Quarantine Island en is gelegen op 5.6 km ten

noordwesten van Stone Town. Het is één van de vele eilanden die vlak bij de oude stad gelegen zijn en de

plek bij uitstek om per boot tot bij het rif te varen en te gaan snorkelen. De oceaan is hier zo helder, heerlijk

warm en het zien van prachtige koralen en een rijk aanbod aan kleurrijke vissen maken het een must om te

verkennen. Vergeet dan wel niet je snorkel en duikbril. Prison Island zelf is niet echt de moeite waard om te

bezoeken en werd in een lang verleden gebruikt om opstandige slaven onder te brengen. Echter werden er

nooit gevangenen op het eiland ondergebracht, maar werd het wel gebruikt om mensen met geelkoorts in

quarantaine te brengen. De gebouwen op het eiland liggen er vervallen bij en ook de geschiedenis van het

eiland is amper de moeite waard te vernoemen. Wel noemenswaardig is de tuin waarin de Aldabra

landschildpadden worden gehouden, ooit nog een geschenk van de Britse gouverneur aan de Seychelles.

Deze landschildpadden komen in alle maten en gewichten voor en kunnen wel tweehonderd jaar oud

worden. De oudste die wij konden terugvinden was 132 jaar en hij zag er nog heel goed uit. De Aldabra

schildpad wordt met uitsterving bedreigd en geniet hier dus bescherming.

STONE TOWN DEUREN

Opvallend zijn de vele gebeeldhouwde deuren in Stone Town

waar Zanzibar voor gekend is. De oudste hiervan zou dateren

uit 1694. Wanneer een huis gebouwd werd in Zanzibar, was

de deur van oudsher het eerste deel dat werd opgetrokken.

Dergelijke deur symboliseerde de rijkdom en de sociale

positie van de eigenaar. Hoe rijker, hoe groter en fraaier de

deuren en lijsten versierd werden. Praktisch was dit niet altijd

en sommigen lieten dan ook een kleinere doorgang maken

zodat niet gans de deur moest worden opengemaakt. Je zal

ook zien dat de meeste van deze deuren voorzien zijn van

koperen pinnen, al dan niet fraai afgewerkt. Deze hadden een

functie. Gezien de deuren vervaardigd werden in India,

hadden ze dergelijke scherpe stekels, met als bedoeling

agressieve olifanten op afstand te houden. Zanzibar zelf zou

ook olifanten hebben gehad, maar die zijn er reeds lang niet

meer. De koperen pinnen zijn echter wel gebleven. Hoe meer

pinnen je op je deur hebt, hoe rijker je bent. Je hebt grote

deuren die bovenaan afgerond zijn, en je hebt deuren die

hoekig afgewerkt zijn. Het verschil zit hem in de herkomst van

de deuren. De afgeronde deuren zijn de oudere exemplaren

en zijn afkomstig en vervaardigd in Azië. De hoekige deuren

zijn door lokale ambachtslui gemaakt en ook voordeliger. De

koperen decoraties worden tegenwoordig ook niet meer

manueel maar machinaal vervaardigd.

|

www.gozuidafrika.com

Traditionele Dhow

118