Table of Contents Table of Contents
Previous Page  107 / 140 Next Page
Basic version Information
Show Menu
Previous Page 107 / 140 Next Page
Page Background

De besnijdenis is de volgende stadium en het is de vaderlijke plicht ervoor te zorgen dat zowel de dochter als zoon het ritueel ondergaat. Familie en vrienden worden

hiervoor uitgenodigd daar het een belangrijk onderdeel vormt in de levensloop van de Maasai. Zowel de jongens als de meisjes worden ondergebracht in tijdelijke dorpen,

gekend als de imanyat. De besnijdenis is een pijnlijke onderneming en vraagt heel veel moed van de jongeren. Als de jongens maar één krimp geven, betekent dit

schaamte voor de ganse familie. Sterker nog de jongens kunnen worden uitgestoten door hun groep en/of moeten een boete betalen in de vorm van het wegschenken

van vee. Toont de jonge man echter zijn moed, dan volgen geschenken in de vorm van schapen en/of geiten.

Voor de jonge meisjes is deze periode nog van langere duur en net zo pijnlijk, zo niet nog pijnlijker dan die van de jonge Maasai. Wordt een meisje nog voor het ritueel

zwanger, zal ze verstoten worden uit de clan en dorp of is ze gestigmatiseerd voor het ganse leven. Na de ceremonies volgt een periode van feest, waarbij een lokale

drank wordt gemaakt die spontaan fermenteert en grotendeels bestaat uit honing. Het moment is aangebroken dat jonge mannen krijgers worden en dat de jonge vrouwen

in staat zijn om ‘nieuwe jonge krijgers’ op de wereld te zetten. Niet lang hierna zullen de krijgers hun vrouw kiezen, hoewel in vele kringen het nog steeds de familie is die

zal bepalen wie bij wie zal horen.

Nu deze ceremonie voorbij is, zijn de jonge krijgers nog niet ontdaan van hun taak. Ze zullen de volgende maanden worden ingezet in civiele taken die eerder lijken op

een verplichte militaire dienst. Ze leven gedurende enkele maanden in de bush. Een test die hun moed zal geven en er voor zorgt dat ze hun ego afgooien en niet

hebzuchtig worden. Het is ook een periode waarin ze in hun lokale dorp offers maken, bestaande uit hun eigen vee, en hiermee ook een bijdrage leveren aan de

gemeenschap. Deze fase eindigt met het eunoto.. ritueel waarbij een nieuwe, sterke krijger wordt aanvaard door de gemeenschap.

Wij als westerlingen zien het leven van de Maasai vaak als primitief, maar zij zelf zijn bijzonder trots op hun 'simpele' levensstijl.

Neemt niet weg dat ook de oude gewoontes en tradities stilaan plaats maken voor een meer moderne aanpak. Zo wordt er steeds meer gebruik gemaakt van permanente

structuren om in te wonen en hebben vrijwel alle Maasai een mobiele telefoon bij de hand. Dit is buiten een kapmes en hun traditionele kleding en schoeisel, het

belangrijkste onderdeel dat iedere Maasai nu in zijn of haar bezit moet hebben. Hoewel heel veel onder hen nog steeds lange afstanden te voet afleggen, zijn er ook velen

die gebruik maken van modern vervoer en naar mate je dichter bij grootsteden komt, hebben ze ook heel wat Westerse invloeden overgenomen en zijn heel wat onder

hen succesvolle ondernemers geworden.

Wat kleding betreft, is de leeftijd en het geslacht bepalend. De herders dragen hun traditionele Maasai dekens en vaak ook de huid van hun dieren. De vrouwen maken

traditioneel nog gebruik van de huid van schapen om hun hoofd of lichaam te bedekken. Vaak zijn glazen of plastiek parels onderdeel van de decoratie. In de jaren '60

van de 20e eeuw begonnen de Maasai zich steeds meer westers te kleden. Toch blijft de traditionele rode, vaak ook blauwe kleur, hun favoriet. Nog niet zo lang geleden

droegen de mannen en vrouwen nog schoeisel gemaakt uit de huid van hun vee, maar dit is ondertussen origineel vervangen door gebruik te maken van sandalen die

vervaardigd zijn uit oude banden van voertuigen en ook nog eens fraai gedecoreerd werden. De Maasai zijn trouwens ook gek op juwelen en houden van tatoeages en

sieraden met heel wat kleuren of glitter.

Voor hun dagelijkse maaltijden zijn de Maasai aangewezen op hun vee. Niets van hun dieren gaat verloren en ze beschouwen de melk van hun geiten en koeien als

voedsel. Daarbuiten eten ze ook vlees, drinken ze bloed en melk, eten kip en zelfs wilde dieren, uitgezonderd de eland. Vis en zout zijn verboden, maar ook hier merk je

dat Westerse invloeden verandering brengen. Het bloed wordt nog warm gedronken. Ook de schors van de bepaalde boomsoorten wordt verwerkt in hun dagelijkse

voedsel en Maasai hebben een hele grondige kennis van planten, kruiden en wortels die zowel een voedzame als geneeskundige waarde hebben.

Maasai Speerwerpen

106

|

www.gozuidafrika.com